زمین توانایی دفاع در برابر تابش های خورشیدی را از دست می دهد و در برابر مقدار زیاد تشعشات خورشیدی قرار می گیرید. ناوگان عظیم ماهواره های مخابراتی و نظامی از مدار سقوط می کنند و باعث ایجاد هرج و مرج در زمین می شوند. نا آرامی های اجتماعی، جنگ، قحطی و سقوط اقتصادی رخ می دهد و بدون داشتن سیستم GPS یا موقعی

به تاریخ 21 دسبمر 2012 میلادی زمین یعنی خانه مشترک همه انسان ها یک رویداد بسیار قوی را تجربه می کند. این بار صحبت در مورد سیاره X یا فوران کشنده خورشیدی نیست، بلکه این رویداد در داخل هسته درونی زمین رخ میدهد و باعث یک تغیر مصیبت بار در میدان مقناطیسی که حمایت گر ماست می گردد. در نتیجه ما نه تنها شاهد کاهش سریع استقامت میدان مقناطیسی خواهیم بود بلکه قطب های میدان مقناطیسی هم سریعأ جابجا می شوند ( یعنی قطب شمال مقناطیسی بجای قطب جنوب و برعکس جابجا می شوند.) خوب این پیش بینی برای ما چه معنی می دهد؟ یعنی اگر به پیش گویی ها در مورد سرنوشت شوم باور دارید، متوجه باشید که با جابجا شدن میدان های مقناطیسی، زمین توانایی دفاع در برابر تابش های خورشیدی را از دست می دهد و در برابر مقدار زیاد تشعشات خورشیدی قرار می گیرید. ناوگان عظیم ماهواره های مخابراتی و نظامی از مدار سقوط می کنند و باعث ایجاد هرج و مرج در زمین می شوند. نا آرامی های اجتماعی، جنگ، قحطی و سقوط اقتصادی رخ می دهد و بدون داشتن سیستم GPS یا موقعیت یاب جهانی، تمام هواپیما ها سقوط می کنند... 

 با استفاده از پیش گویی مایا ها ( اقوامی که بین سالهای 250 تا 900 قبل از میلاد در محدوده مکسیکوی (مکزیک) امرزوی زندگی می کردند و در نجوم تبحر و مهارت های زیادی داشتند که در مقاله جداگانه، پیشگویی این قوم برای سال 2012 را برایتان آماده می سازم) به مثابه یک بهانه برای ایجاد روش های جدید و انفجار کننده که در اثر آن سیاره ما ممکن نابود شود، پیش گویان تئوری سال 2012 از جابجایی جاذبه زمین مثل اینکه در سنگ نهفته باشد، استفاده نموده اند. حقیقتأ ب ه علت این است که دانشمندان گفته اند، این اتفاق ممکن در یک دوره چهار ساله اتفاق می افتد. اما دریغا، با اینکه این تئوری یک اندازه حمایت علمی را همراه دارد، هیچ کسی نمی تواند جابجایی میدان های مقناطیسی را که احتمال دارد در روز های آینده و یا در هزاره بعدی اتفاق بیافتد، پیش گویی کند.

 اولأ، اجازه دهید تا تفاوت میان جابجایی میدان مقناطیسی و جابجایی قطب های زمین را برای شما توضیح دهم. جابجایی میدان مقناطیسی تغیر در میدان مقناطیسی زمین است که طی آن قطب مقناطیسی شمال زمین به قطب جنوب مقناطیسی می رود و در نتیجه قطب های مقناطیسی جابجا می شوند. هرگاه چنین اتفاق بیافتد، قطب نمای ما دیگر به سمت شمال نه بلکه به سمت انترکتیکا یا قطب جنوب نشان خواهد داد. اما جابجایی قطب ها که تقریبأ یک رویداد مشابه است چندین بار در دوره تکامل منظومه شمسی ما رخ داده. به گونه مثال دو سیاره منظومه ما از این رویداد متأثر شده و قطب های شان جابجا شده اند؛ مثلأ زهره ( که بر خلاف جهت دیگر سیارات می چرخد، در اثر چند رویداد بزرگ مانند برخورد سیاره ی، قسمت فوقانی آن با قسمت پائین آن جابجا شده) و اورانوس ( که به پهلو می چرخد، در اثر یک برخورد یا به علت اثرات گرانشی مشتری یا زحل از محور خود بیجا شده است). اکثر نویسندگان بشمول (پیش گویان سرنوشت شوم)  جابجایی میدان مقناطیسی و جابجایی قطب های زمین را طوری یاد آور شده اند که گویا یک چیز اند. اما مسئله این طور نیست.

نخست در مورد جابجایی میدان های مقناطیسی...

این اتفاق چند بار رخ می دهد؟
دلایل جابجایی میدان های مقناطیسی درست فهمیده نشده، اما این مسئله کاملأ با قسمت درونی زمین ارتباط دارد. وقتی سیاره ما در گردش است، هسته مذاب آهنی آن به راحتی در جریان می باشد و باعث می گردد تا الکترون ها نیز به راحتی جریان پیدا کنند. این حرکت حرارتی، ذرات شارژ یا بار دار میدان های مقناطیسی ای را ایجاد می کنند که مرکز آنها در قطب های شمال و جنوب زمین قرار دارند. این پروسه بنام عملکرد دینام (مولد جریان دائم) یاد می شود که تقریبأ باعث ایجاد میدان مقناطیسی شبیه آهنربا می گردد و به این میدان ها اجازه می دهد تا سیاره ما را کاملأ در داخل خود بپوشاند.

این میدان مقناطیسی با عبور از هسته و پوسته زمین به فضا پیش رفته و مانند کره مقناطیسی یا حباب حفاظتی که همواره در اثر وزش باد های خورشیدی آشفته می شود، زمین را حفاظت می کند. از آنجائیکه ذرات باد خورشید همیشه دارای شارژ می باشد، میدان مقناطیسی زمین آنها را منکسر نموده و به نوک یا نقطه مناطق قطبی جائیکه خطوط میدان مقناطیسی باز می باشد، هدایت می کند و در آنجا بصورت شفق های قطبی دیده می شوند. معمولأ این وضعیت طی چندین قرن ادامه پیدا می کند (یعنی یک میدان مقناطیسی پایدار که از مناطق شمال تا جنوب امتداد یافته)، اما بعضی اوقات دیده شده که میدان مقناطیسی جابجا شده و قوت آن نیز دگرگون می شود. اما چرا این اتفاق می افتد؟

 در این جدول جابجایی قطبی زمین طی 160 میلیون سال اخیر نشان داده شده. رنگ سیاه= قطبیت نورمال، سفید= جابجایی قطبی.

باز هم ما نمی دانیم. فقط می دانیم که این جابجایی طی چند میلیون سال اتفاق افتاده و بر اساس رسوبات فرو مقناطیسی، این اتفاق آخرین بار حدود 780 هزار سال قبل رخ داده. اما یک تعداد مقالات وحشت برانگیز می گویند که جابجایی مقناطیسی " با نظم کار ساعت" رخ می دهد که این مسئله اصلأ واقعیت ندارد. طوریکه در این نمودار دیده شده، جابجایی مقناطیسی طی 160 میلیون سال بصورت نامنظم رخ داده. اطلاعات دراز مدت نشان می دهد که طولانی ترین دوره پایدار میان "جابجایی" میدان های مقناطیسی حدود 40 میلیون سال (در جریان دوره کرتاسه یا دوران وفور گچ در زمین؛ یعنی 65 میلیون سال قبل از میلاد) و کوتاه ترین دوره آن حدود چند صد سال قبل بوده.

بعضی از تئوری های سال 2012 (پیشگویی های فوق را بنام تئوری های 2012 می گویند) نشان می دهند که جابجایی مقناطیسی به دوره 11 ساله خورشید ارتباط دارد، اما برای حمایت از این گونه ادعا هم هیچ گونه شواهد علمی وجود ندارد. هیچ اطلاعاتی تا هنوز بدست نیامده که ارتباط خورشید و زمین را در تغییرات قطب های مقناطیسی نشان دهد. (خورشید طی 4.5 میلیارد سال گذشته همانند یک ستاره با سوزاندن هیدروژن به هیلیوم بصورت آرام می درخشید و این جریان در واقع نگرانی ما انسان ها را از هر گونه خطر رفع می سازد، چون زندگی در روی زمین به آرامش و پایداری خورشید وابسته است. اما تغییرات منظمی هم طی دوره های کوتاه در خورشید رخ داده که طی آن خورشید فعال و جالب می باشد. این دوره فراز و نشیب در فعالیت خورشید را بنام دوره خورشید یاد می کنند)

بنابرین، تردید تئوری روز رستاخیر در جابجایی مقناطیسی زمین نشان می دهد که این اتفاق با نظم کار ساعت ( بطور منظم) اتفاق نمی افتد و هیچگونه ارتباطی هم به حرکت خورشید ندارد. در هر صورت ما بدهکار یک تکان یا چرخش ناگهانی مقناطیسی نیستیم، چون نمی توانیم پیش بینی کنیم که دفعه بعد کی اتفاق می افتد، اما ظاهرأ این اتفاق ناگوار و خطرناک در گذشته ها بصورت تصادفی اتفاق افتاده است.

چه چیزی باعث جابجایی مقناطیسی زمین می شود؟
تحقیقات در واقع گامی در جهت درک حرکت یا پویایی درونی زمین است. بعد از مطالعه قسمت اول مقاله حالا می دانید که وقتی سیاره ما در گردش است، هسته مذاب آهنی آن به صورت پایدار طی صده های متوالی فعالیت و جریان داشته. اما به دلایل مختلف در جریان جابجایی مقناطیسی، ناپایداری ها باعث قطع تولید یکنواخت میدان مقناطیسی سراسری شده و چرخشی را در قطب ها بوجود آورده.

 بشر میدان مغناطیسی را از چندین صد سال قبل می شناسد و حتی از قرن 12 میلادی بدینسو قطب نما جهت قطب شمال را به ما نشان می دهد. حیوانات هم برای جهت یابی از قطب شمال استفاده می کنند و ما هم به همین دلیل با وابستگی به آن رشد نموده ایم. تا هنوز در مورد میکانیزم یا کارکرد میدان های مقناطیسی که در هسته بیرونی زمین نهفته است، زیاد نمی دانیم. اما با امید کسب اطلاعات بیشتر در این مورد یک تن از دانشمندان فیزیک نجومی بنام دان لاتروپ از دانشگاه مریلند سعی نمود تا این معما را با ساخت یک نمونه کوچک زمین حل کند. این گوی فلزی زمین که قطر آن 3 متر است بر روی یک دستگاه نصب شده و با سرعت 80 مایل (128 کیلومتر) در ساعت که سرعت استوای زمین است، می چرخد. بخاطر شبیه سازی هسته مذاب زمین، لاتروپ هم نمونه کوچک خودش را پر از فلز مذاب می کند. تمام این نمونه 26 تن وزن دارد.

 ناگفته نماند که این سومین تلاش لاتروپ برای ایجاد میدان مقناطیسی زمین است. دو تلاش قبلی او در اندازه های کوچکتر بود و حالا مجبور شده تا این نمونه بزرگتر را توسط یکی از شرکت های تولید کننده تجهیزات سنگین بسازد.

 اعتقاد دانشمندان بر این است که هسته بیرونی مذاب زمین که  3200 کیلومتر پائین تر از پوسته زمین آغاز می شود، میدان مقناطیسی سراسری زمین را تولید می کند. عملکرد پویائی یا مولد جریان دائم به نحوی از طریق تعامل جریان آهن مذاب آشفته ( که نهایت توانایی جریان) را دارد با چرخش زمین ایجاد می شود. 

 آقای لاتروپ در نمونه خویش بجای آهن مذاب از سودیم مذاب استفاده می کند. اولأ حفظ آهن مذاب در چنین شرایط بی نهایت داغ و خطرناک است. ولی سودیم در درجه بسیار پائین تر بصورت مایع نگهداری می شود ( یعنی تقریبأ در صد درجه سانتی گرید). اما در استفاده از سودیم مذاب بخاطر شبیه سازی آهن مذاب، خطراتی جدی وجود دارد. اولأ در هوای آزاد به شدت قابل احتراق و در تعامل با آب واکنش بسیار شدید دارد. بپس باید نهایت احتیاط را به خرچ داد. هرچند این آزمایش خطرناک است، ولی بخاطر نبود هیچگونه روش مستقیم برای اندازه گیری هسته بیرونی زمین، بسیار هم می باشد.

 به گفته خود لاتروپ وضعیت هسته زمین به مراتب از سطح خورشید داغتر و  خطرناکتر است و تحت فشار بسیار شدید قرار دارد. بنائأ هیچ نوع روش و تکنیک قابل تصور برای آزمایش مستقیم آن وجود ندارد.

 چرخش یا حرکت این گوی سنگین باید باعث آشفتگی در جریان سودیم مایع شود و امیدواریم تا بتواند میدان مقناطیسی را بوجود بیاورد. امید بر آن میرود تا این آزمایش چندین معما دیگر را نیز حل کند؛ یعنی میکانیزم های مربوط به جابجایی قطب های مقناطیسی. از آنجائیکه میدان های مقناطیسی در گذشته هم چندین بار جابجا شده، شاید چرخش طولانی این نمونه بتواند باعث جابجایی قطب های مقناطیسی گردد. در ضمن این آزمایش با استفاده از فلز مذاب می تواند بر چگونگی این شرایط در این جابجایی قطب ها نیز روشنی بیاندازد.

 طی آزمایشات گذشته دانشمندان فلز مذاب را از طریق لوله در نمونه های آزمایشی تعبیه کرده بودند، اما این آزمایش امکان می دهد تا فلز بصورت طبیعی خود را تنظیم و جریان آشفته را بوجود بیاورد. تا هنوز نمی دانیم که آیا این آزمایش میدان مقناطیسی را بوجود می آورد یا خیر، ولی باید به درک ما از ایجاد میدان مقناطسی در درون سیاره کوچک ما کمک کند.

 فراز و نشیب قوت میدان های مقناطیسی
تحقیقات جدید درباره میدان های مقناطیسی زمین که به تاریخ 26 سپتمبر در نشریه ساینس به چاپ رسید می گوید که میدان مقناطیسی زمین آنگونه که قبلأ تصور می کردیم، ساده و آسان نیست. علاوه بر دو قطبی بدون میدان ها (شمال- جنوب) میدان های ضعیف تری هم در سراسر سیاره دیده شده که احتمالأ در هسته بیرونی زمین تولید می شوند.

 بعد از اندازه گیری ها، دیده شد که میدان های مقناطیسی از نظر قوت با هم بسیار متفاوت اند و یک واقعیت مسلم دیگر این است که قوت میدان های مقناطیسی در حال کاهش می باشند. تحقیقات تازه که توسط دیرینه شناس زمین آقای برید سینجر از دانشگاه ویسکنسون منتشر شده می گوید که میدان مقناطیسی ضعیف در جابجایی مقناطیسی بسیار مهم می باشد. اگر قوت میدان دو قطبی (شمال-جنوب) در مقایسه با قوت ضعیف میدان های پراکنده مقناطیسی کاهش یابد، در آنصورت احتمال جابجایی قطب های مقناطیسی وجود دارد.

آقای سینجر می گوید: "میدان ها همواره پایدار نیستند، انتقال گرما و ماهیت جریان هم تغییر می کند و می تواند باعث ایجاد دو قطبی گردد که شدت و استقامت آن هم کم و زیاد می شود. زمانی که بسیار ضعیف می شود، توانایی لازم برای رسیدن به سطح زمین را ندارد و آنگاه شاهد غیر محوری شدن دو قطب خواهیم بود که قطب ضعیف تر آن برای همیشه عقب می ماند". گروه تحقیقاتی سینجر، نمونه های گدازه های آتشفشانی باستانی باقیمانده از آتشفشان های تاهیتی و آلمان بین 500 تا 700 هزار سال قبل را ارزیابی نمودند. با ارزیابی دقیق منرال های غنی آهن که بنام مگنتیت یاد می شوند، تحقیق کنندگان توانستند تا به مسیر میدان های مقناطیسی دست یابند.

 چرخش الکترون ها در درون منرال به وسیله میدان مقناطیسی قوی انجام می شود. در زمان قوت میدان دو قطبی، این الکترون ها به جهت قطب شمال مقناطیسی اشاره می کنند. اما در زمان تضعیف میدان دو قطبی، الکترون ها به هر جهتی که میدان قوی باشد اشاره می کنند. تحقیق کنندگان فکر می کنند، زمانیکه میدان مقناطیسی ضعیف پائین تر از یک حد معین کاهش می یابد، میدان های پراکنده، میدان های دو قطبی را از محور خارج می سازند و باعث جابجایی قطب های مقناطیسی می شوند.

 سینجر می گوید "میدان های مقناطیسی یکی از ویژگی های مهم زمین شمرده می شوند که تا هنوز بزرگترین معمای علم می باشند. اما بیجا شدن قطب ها چیزیست که بشر صد ها سال به دنبال آن است".

 میدان مقناطیسی پر خم و پیچ
با اینکه به نظر میرسد که قوت میدان مقناطیسی رو به کاهش است، ولی در مقایسه با نوسانات اندازه گیری شده در گذشته دیده شده که بالاتر از حد اوسط قرار دارد. بر اساس تحقیقات دانشکده اقیانوس شناسی ساندیگو، اگر قوت میدان مقناطیسی با این سطح همچنان کاهش یابد، در آنصورت میدان دو قطبی مقناطیسی طی 500 سال به 0 میرسد. اما به احتمال زیاد میدان مقناطیسی دوباره قوت یافته و به حالت اولش باز می گردد؛ یعنی چیزی که طی چند صد سال با نوسان طبیعی وجود داشته.

 موقعیت قطب های مقناطیسی در شمال و انترکتیکا نیز عجیب و حیرت انگیز به نظر میرسند. به گونه مثال در قرن 20 قطب شمال مقناطیسی در قسمت های بالای کانادا از 10 کیلومتر در سال به 40 کیلومتر افزایش یافته است. گمان بر این است که اگر قطب شمال مقناطیسی با همین میزان ادامه یابد طی چند دهه از شمال امریکا خارج شده و وارد سایبریا می شود. ولی این یک پدیده جدید نیست. چون اولین یافته های جیمز روز در سال 1931 به صد ها مایل خم و پیچ خورده (حتی اندازه گیری های امروزی سرعت این روند را نشان می دهد)

 پس هیچ اتفاق شومی در راه نیست؟
جابجایی مقناطیسی یکی از عرصه های مجذوب کننده تحقیقات ژئوفیزیکی به شمار می رود که به مدت چندین سال دانشمندان فیزیک و زمین شناسان را به خود مشغول خواهد داشت. با اینکه نیروی محرک نهفته در پشت این پدیده تا هنوز کاملأ شناخته نشده، اما هیچ دلیل علمی موثق وجود ندارد که نشان دهد این جابجایی به تاریخ 21 دسمبر 2012 اتفاق می افتد.

 برعلاوه، اثرات این اتفاق یا جابجایی بالاتر از حد یک اعتیاد به ما نفوذ کرده. آیا باید این جابجایی مقناطیسی را در زمان حیات خویش تجربه کنیم ( که به احتمال زیاد نه)، ولی احتمال ندارد که در اثر باد خورشیدی زنده سوزانده شویم  و یا حتی توسط تشعشتات کیهانی محو گردیم. حتی احتمال ندارد که حادثه انقراض گونه ها را تجربه کنیم (روی همرفته انسان اولیه – همو اریکتوس جابجایی مقناطیسی را به راحتی پش سر گذاشته و طی آن دوره زندگی کرده). به احتمال زیاد در زمان جابجایی یا مستقر شدن میدان های مقناطیسی در موقعیت جدید، شفق ها را در تمام ارتفاعات زمین تجربه خواهیم نمود و ذرات شارژ داری که از فضا می آیند، شاید یک مقدار افزایش یابند (اما به خاطر داشته باشید که تضعیف میدان مقناطیسی به معنی این نیست که هیچگونه حفاظت مقناطیسی نداشته باشیم)، چون در حد زیاد توسط اتموسفیر ضخیم و چگال محافظت می شویم.

 درست است که ماهواره ها گرفتار نقص کاری و پرندگان مهاجر گیچ و آشفته می شوند، اما پیش گویی نمودن سقوط زمین یعنی پایان همه چیز مثل آب خوردن آسان نیست.

جمع بندی        

·         جابجایی مقناطیسی ماهیت آشفته و بی نظم دارد. هیچ راهی برای پیش بینی آن نداریم.

·         تضعیف میدان مقناطیسی زمین به معنی این نیست که در آینده نزدیک همه چیز نابود می شود. اگر قوت میدان مقناطیسی را با اندازه گیری ها از چند میلیون سال اخیر مقایسه کنیم دیده می شود که " بالاتر از حد اوسط" است.

·         قطب های مقناطیسی بر اساس موقعیت جغرافیایی موقعیت ندارند، بلکه (با سرعت مختلف) در حال حرکت اند.

·         هیچ شواهدی وجود ندارد که نشان دهنده فشار بیرونی بر حرکت مقناطیسی داخلی زمین باشد. بنابرین، هیچ شواهدی وجود ندارد که نشان دهنده ارتباط میان دوره یا سیکل خورشیدی و جابجی قطب های مقناطیسی زمین باشد. فکر سیاره X را هم از ذهن تان دور کنید. 

پس، هنوز هم فکر می کنید که در سال 2012 جابجایی قطب های مقناطیسی رخ می دهد؟ من که این طور فکر نمی کنم.

 یکبار دیگر همه دیدیم که یک سناریو یا پیشگویی دیگر برای سال 2012 ناقص از آب در آمد. هیچ شکی وجود ندارد که جابجایی مقناطیسی زمین در آینده اتفاق بیافتد، ولی ما در مورد یک محدوده یا میزان زمانی (با خوشبینی) بین 500 تا چند میلیون سال صحبت می کنیم و با اطمینان می گویم که طی چهار سال آینده اتفاق نمی افتد... و به نظر من زندگی با خوشبینی به مراتب بهتر از بدبینی است.

دسامبر 2012 پایان جهان؟؟

اقوام مایا ( اینکا ها ) هزاران سال پیش در آمریکای جنوبی می زیستند و تمدن بسیار پیشرفته ای داشتند از جمله مدارک موجود راجع به این تمدن با شکوه، اثر باستانی به نام Machopicho است که در کشور پرو به عنوان یکی از عجایب هفتگانه شناخته شده، باعث حیرت دانشمندان شده است و اینکه تقویمی را طراحی کردند که تا هزاران سال بعد و حتی در عصری که ما در آن به سر می بریم درست از آب درآمده و از دقت فوق العاده ای برخوردار است، به طوری که تمام سالها و روزها و ماه هایش کاملاً درست و دقیق هستند.

اما نکته در اینجاست این تقویم که تمام ایام و ماه های تاریخ را به درستی و دقت در خودش گنجانده است، ناگهان در تاریخ بیست و یکم دسامبر سال 2012 به پایان می رسد!!!

و همین حس کنجکاوی خیلی از مردم و دانشمندان را برانگیخته است که چرا تقویم مایان ها در روز ذکر شده تمام می شود.
آیا روز 21 دسامبر سال 2012 روزی است که جهان به پایان می رسد یا اینکه آغاز دوره ای جدید است؟ آیا به پایان رسیدن تقویم مایان ها را می توان نشانه ای دانست بر وقوع یک اتفاق خاص در جهان؟
لازم به ذکر است که مایان ها مردمی بودند درون نگر که در عرفان و ستاره شناسی هم پیشرفت کرده بودند.

تقویم مایا


در مورد ریاضیات زمان و تقویم بدون شک مایا ها نابغه بوده اند. با توجه به تکرار دوره های زمانی، آنها دو نوع تقویم را بنیان نهادند :
1- تقویم مذهبی که برای جشن های مذهبی و پیشگویی های آسمانی مورد استفاده قرار می گرفت
2- تقویم خورشیدی
هر دوی این تقویم ها بر پایه این حقیقت استوار شده است که هر سال اندکی بیش از 365 روز طول می کشد، سیستمی که کمی دقیقتر از تقویم مسیحی است. مایا ها با استفاده از حرکت خورشید، ماه و ستارگان آنچنان تقویم دقیقی داشتند که قادر بودند پدیده هایی مانند خسوف و کسوف و اعتدالین بهار و پاییز را پیشگویی کنند.
مایاها برای نگهداشتن زمان از چرخ هایی در هم یا ترکیبی استفاده می کردند و با استفاده از اینها حرکات ماه و خورشید و دیگر ستارگان را ثبت می نمودند.
تقویم آیینی یا مذهبی آنها 260 روزه بود که Tzolkin نامیده می شد. این تقویم از دوره های 13 روزه تشکیل شده بود که که در هر دوره روز ها نام خاص خود را داشتند، مثلاً می توانید در نظر بگیرید که روز اول این دوره 260 روزه با lmix-1( یکشنبه در تقویم مسیحی ) آغاز شود، در این صورت روز دوم lk-2 باشد ( دوشنبه در تقویم مسیحی ) و الی آخر؛ پس از اینکه شما به روز ben-13 رسیدید شماره ایام از یک شروع خواهند شد مثلا ًlx-1 برای روز اول و men-2 برای روز دوم و الی آخر.
شما مجبور بودید 260 روز صبر کنید تا روز lmix-1 دوباره از راه برسد. ( 13*20=260)
این نامگذاری پیچیده برای هر روز از هر دوره، معنی و سمبل آن؛ در گویش های مختلف مایا تفاوت داشت.
هر روزی با یک نقش که هنرمندانه و با استادی تمام حجاری شده بود نمایش داده می شد که "Head Variant" ( انگلیسی ) نامیده می شدند؛ نوعی طریقه نوشتاری که شباهتی با الفبای کنونی ما ندارد.
Tzolkin با یک دوره 365 روزه خورشیدی ترکیب شده بود که این دوره 365 روزه Haab نامیده می شد. این دوره 365 روزه به 18 ماه تقسیم می شد به علاوه یک ماه 5 روزه به نام Wayeb که در عقاید مایا این دوره به عنوان دوره خطرناک در نظر گرفته می شود.
کلاً 52 سال طول می کشید که تقویم Tzolkin و Haab یک دوره کامل زمانی را طی کنند.
دوره های زمانی در گویش مایا یه صورت زیر نامیده می شدند:

ستاره شناسی مایا

مایاها به راستی ستاره شناسان قابلی بودند. علاقه آنها برخلاف ستاره شناسان غربی بیشتر زمان Zenial Passage بود که این زمانی است که خورشید درست از بالای سر شما عبور می کند و این زمان انقلاب تابستانی نیز نامیده می شود.
در این زمان خورشید از روی عرض جغرافیایی مایا ها عبور می کرد، که این زمانی بود که خورشید در وضعیت انقلاب تابستانی یا 23-1/3 درجه شمالی قرار می گیرد. اکثر شهر های مایا زیر این عرض جغرافیایی قرار داشتند و این بدان معنی بود که مایاها می توانستند در این زمان خورشید را درست بالای سرشان که در حال عبور از عرض جغرافیایی مربوط به آنها بود را ببینند و این دو بار در سال اتفاق می افتاد.
آنها به راحتی می توانستند این زمانها را ردیابی کنند چون در این زمانها خورشید درست بالای سر قرار می گیرد و شما هیچ سایه ای نخواهید داشت.
Zenail Passege از آنجا که در نقاط گرمسیری و در عرض جغرافیایی خاصی قابل مشاهده بود بنابراین اسپانیایی ها از آن هیچ اطلاعی نداشتند. مایا ها خدایی داشتند که معرف این موقعیت خاص خورشید بود و او را خدای غواص می نامیدند.

پایان چرخه بزرگ مایا در تاریخ 21 دسامبر سال 2012

پژوهشگران هم اکنون کشف کرده اند که اساطیر مایان ها به شدت به حرکات ستارگان و کهکشان راه شیری و صور فلکی وابسته بوده و ریشه آنها را باید در آسمان جستجو کرد و جدول زمانی روز آفرینش درست مطابق با انتهای دوره طولانی تقویم مایان ها است.
پژوهشها نشان داده است که در روز انتهای تقویم مایان یک پدیده نجومی نادر اتفاق خواهد افتاد؛ اگر بخواهیم ساده صحبت کنیم در این واقعه نوعی هم ترازی بین صفحات خورشیدی و و صفحه کهکشانی کهکشان اتفاق می افتد. در این زمان خورشید در حالت انقلاب زمستانی خود از دید یک ناظر زمینی با کهکشان راه شیری که کهکشان ماست و ما روی لبه آن قرار داریم مصادف خواهد شد.
گذشته از این خورشید از یک حفره تاریک در کهکشان راه شیری عبور خواهد کرد که این حفره تاریک بوسیله غبار های بین ستاره ای ایجاد شده و باعث می شود که ما نتوانیم ستارگان را ببینیم.

آسمان در 21 دسامبر 2012
یک هم محوری نادر
خورشید در حالت انقلاب زمستانی خویش در شکاف تاریک کهکشان خواهد گرفت

در طلوع آفتاب روز انقلاب زمستانی در سال 2012 میلادی، خورشید دقیقاً در شکاف سیاه راه شیری قرار خواهد گرفت و جهت طوری خواهد بود که حلقه کهکشان راه شیری در تمام نقاط افق دیده خواهد شد مانند اینکه کهکشان روی زمین فرود آمده باشد و آن را در افق لمس می کند و مانند این است که دروازه آسمان گشوده باشد، البته "دروازه آسمان" یک اصطلاح است برای این حالت که در آن راه شیری افق را در بر می گیرد و ربطی به شکاف تاریک راه سیری ندارد.
در افسانه های مایا خورشید در حالت انقلاب زمستانی با یک خدا به نام One Hunahpu مرتبط است که به عنوان "اولین پدر" شناخته می شد. کتاب مقدس مایا به نام Popol Vuh در مورد دوقلوی One Hunahpu سخن رانده است که دوباره متولد می شود و دوره جدیدی را در جهان آغاز خواهد کرد.
در اساطیر مایا "شکاف تاریک" معناهایی دارد مانند جاده تاریک، xibalba be یا جاده ای به جهان مردگان، یک شکاف در شاخه های کیهانی ( راه شیری ) ، دهان هیولای کیهان ( نمایش داده شده به شکل قورباغه، پلنگ یا مار ) یا کانال تولد مادر کیهانی.
رویهم رفته در اساطیر مایا شکاف تاریک کهکشان به عنوان کانالی برای تولد مادر کیهان در نظر گرفته می شد آن چیزی که می توانیم "اولین مادر" بنامیم که "اولین پدر" را کامل می کند. به این ترتیب ما می توانیم استعاره های مایا را برای آفرینش جستجو و ردیابی کنیم.

و اما پایان تاریخ مایا نزدیک است یعنی دوره ای که 13 baktun طول می کشد و معادل 5125 سال است.
تمامی اینها ثابت می کند که قوم مایا از این واقعه کمیاب نجومی آگاه بوده و آن را پیش بینی کرده است و از آن به عنوان یک زمان انتقال یا آغاز دوره ای جدید در جهان یاد کرده است
اگر با زبان افسانه بخواهیم صحبت کنیم این تاریخ اتحاد "اولین مادر" با "اولین پدر" است یا به تفسیری دیگر زمانی است که "اولین پدر"( خورشید در حالت انقلاب زمستانی و فرمانروای عصر جدید ) از "اولین مادر" ( شکاف تاریک کهکشان ) زاییده خواهد شد.
عبارت مناسب برای وقایع بالا این است:
"اولین مادر" به اولین خدا یا اولین فرمانروا ( آغاز کننده عصر جدید ) حیات خواهد بخشید

هدف از این تاپیک، بیشتر تحقیق و تفحص راجع به تمدن مایا است نه اثبات اینکه در روز 21 دسامبر 2012 اتفاق خاصی قرار است بیفتد اگرچه بعید هم نیست اتفاق خاصی در پیش باشد با توجه به خطرات بسیاری که نسل بشر را تهدید می کند.
مانند خطر گرم شدن کره زمین و رسیدن گرمای زمین به یک نقطه بدون بازگشت، یا خطر جنگ جهانی سوم و ...
به هر حال من قصد ترویج خرافه پرستی را ندارم اما زمانیکه Nostra Damous پیشگویی هایی را انجام می دهد که بعضی از آنها درست از آب در می آید، شاید این هم نشان دهنده وقوع یک اتفاق خاص در تاریخ ذکر شده باشد.


اینجام در مورد قوم مایا یه کم توضیح داده....فقط نتونستم کپیش کنم

http://www.aftab.ir/lifestyle/view.php?id=9451

سرخپوست های مایا در آمریکای مرکزی تنها تمدن سرخپوستی این منطقه هستند که پیش از تسلط استعماری اسپانیا دارای الفبا و تقویم نجومی کاملی بودن. عکس بالا مربوط به یک تقویم سنگی قوم مایا است که در موزه ی سرخپوست های مجموعه اسمیتسونین در واشنگتن قرار دارد.
تمدن مایا دو تقویم مستقل و جدا از هم داشته. یکی از این تقویم ها، تقویم دینی ۲۶۰ روزه و دیگری تقویم ۳۶۵ روزه زراعی است.
تقویم دینی مایاها از ۲۰ ماه ۱۳ روزه تشکیل شده. تقویم زراعی اونها هم از ۱۸ ماه ۲۰ روزه و یک ماه ۵ روزه تشکیل شده. این ماه ۵ روزه در ابتدای سال زراعی قرار داشته و مربوط به عبادت و اهدای قربانی به خدایان بوده است.
در عکس بالا حلقه خارجی مربوط به سال زراعی و حلقه میانی مربوط به سال دینی است.

جزئیات تمدن باستانی مایا محدوده ی قلمرو مایاها
تمدن باستانی مایاها یك سوم شرقی " Mesoamerica " را اشغال كرده بود، جزایر " Yucatan " .توپوگرافی منطقه از كوهستان آتشفشانی كه مناطق مرتفع جنوب را در برگرفته است شروع شده و به فلات های متخلخلی از جنس سنگ آهك، معروف به سرزمینهای پست در منطقه ی شمال مركزی ختم میشود.قسمت جنوبی این سرزمینهای كم ارتفاع توسط جنگلهای بارانی با ارتفاع متوسط ۱۵۰ فوت(حدود ۵۰ متر) پوشیده شده است.
همچنین در این منطقه در برخی قسمتها سرزمینهای بایر و دشتهای خشك و همچنین مرداب نیز یافت میشود كه مناطق جنگلی را از هم جدا كرده اند. مناطق شمالی نیز از جنگل پوشیده شده اند ولی نسبت به مناطق جنوبی كمی كم باران تر اند و درختان این منطقه عمدتا" از درختان خاردار تشكیل میشوند. از ماه فوریه تا می فصل خشك به حساب می آمده و دمای هوا بالا و نامطلوب بوده است. در این فصل از سال زمینهای زراعی سوزانده میشود و آسمان پر از دود غیرقابل تحمل تر از قبل میشود تا زمانی كه در اواخر ماه می باران ببارد و آسمان تیره را صاف و تمیز كند.

گونه های حیوانات منطقه و شکار

گونه های بسیاری از حیوانات وحشی در این منطقه زندگی میكنند كه برخی گونه ها عبارت اند از.... جگوار (پلنگ خالدار امریكایی)، کیمن (یك نوع سوسمار امریكایی از خانواده ی كروكدیل ها)، گاو کوسه ، و گونه های بسیاری از مار های سمی كه مایاها را برای پیدا كردن غذا به زحمت میانداختند. حیواناتی كه به عنوان غذا صید مشدند عبارت اند از... بوغلمون و آهو، گراز امریکایی، خوك خرطوم دار، خرگوش و بعضی حیوانات جونده ی بزرگتر مانند خرگوش هندی و " Peca " یكجور حیوان دیگر كه متاسفانه نمیدونم به فارسی اسمش چی میشه. انواع گوناگونی از میمونها و نوعی پرنده به نام"quetzal " نیز بر روی درختان منطقه یافت می شده. آب و هوای مناطق مرتفع تر كاملا" با آب و هوای مناطق پست و كم ارتفاع مغایرت دارد و بسیار خشكتر و خنكتر از مناطق كم ارتفاع است.

منابع غذا
این دو منطقه (مرتفع و پست) هر دو برای انجام فعالیتهای تجاری در قلمرو مایاها از اهمیت بالایی بر خوردار بودند. مناطق پست برای تولید محصولاتی بود كه برای مصارف شخصیشان تولید میكردند(زراعی). عمده ی محصول كشاورزی آنان ذرت بود كه البته محصولات دیگری مانند...كدو، لوبیا و باقالی، فلفل، مانیوك، كاكائو، پنبه برای بافت پوشاك سبك و سیسال برای بافت لباسهای سنگین و ساخت طناب را نیز پرورش میدادند.

مواد اولیه و تجارت
و مناطق بلند و آتشفشانی نیز منابع خوبی برای شیشه، ژاد، و دیگر فلزات ارزشمند مانند ... سیماب(شنگرف) و هماتیت بودند كه مایاها برای ادامه ی تجارتشان نیاز داشتند. گرچه مناطق كم ارتفاع هیچ یك ار منابع ذكر شده را در خود نداشتند ولی نقش اصلی و مهم جادههای حمل و نقل را بر عهده داشتند.

شرایط آب و هوای منطقه
میزان بارش باران در مناطق كم ارتفاع بالق بر ۱۶۰ اینچ (۴۰۶ سانتیمتر)در سال بود. آب جمع شده نیز توسط سیستم دقیق كانال كشی، به دریای كاریب یا خلیج مكزیكو هدایت میشد. دو كانال یا رود خانه به نامهای " Usumacinta " " Grijalva " از اهمیت بیشتری برخوردار بودند و نقش حیاتی مهمی را برای تمدن مایاها ایفا میكردند.

جزئیات تمدن باستانی مایا


فرهنگ

بر خلاف عقیده ی مشهور، تمدن مایا یك امپراتوری متحد نبود ولی از گروههای مختلف و بزرگی با فرهنگهای مشترك تشكیل شده بود.مایاها همانند یونانیان باستان، از نظر هنری و مذهبی یك ملت متحد بودند ولی از نظر ساسی به استانهای مختلفی تقسیم شده بودند.تقریبا" بیست استان مختلف در یوكاتان وجود داشته ولی اگر بر فرض یك زن به مقام و منسب مدیریت و تصمیم گیری برای جامعه میرسید(در موارد نادر) باز هم به هیچ وجه نمیتوانست به مقام" mah kina " دست یابد.


نوشتار

سیستم نوشتاری استادانه ای توسط مایا ها برای انتقال علم به نسلهای بعدی مورد استفاده قرار میگرفت. سیستم نوشتاری مایاها از نوشته ها و حكاكی هایی بر روی تخته سنگها و چوب تشكیل میشد. آنها همچنین از این نوشته ها در معماری و ساخت بناها و ساختمانهای خود استفاده میبردند. مایاها كتابهایی تاشو از پوست درخت انجیر می ساختند كه آنها در مقبره های سلطنتی نگه داری می شدند و متاسفانه بسیاری از این كتابها تحت تاثیر رطوبت شدید منطقه و همچنین حجوم بیگانگان اسپانیایی كه معتقد بودند این آثار شیطانی است و مطعلق به شیطان است از بین رفتند.
تا كنون چهار كتاب شناخته شده است
" The Dresden Codex " ،" The Paris Codex " ،" The Madud Codex " و " The Groleir Codex "
روحانیون كلاسهای حكم رانی را با اهمیت دنبال میكردند و موفقیتهای زیادی را كسب كردند و از این رو همانطور كه در " heiroglyph "ها (توضیحات انتهای پست) ثبت شده، توانستند برای جامعه ی خود سودمند واقع شوند. دو گونه از این كلاسها انحصارا" برای آموزش هایی از قبیل آموزش نوشتاری بوده است." heiroglyph "ها از تركیب دو نشان مختلف و متفاوت تشكیل میشود كه هر دو نشان كاملا" همدیگر را بیان میكنند و یك كلمه را میسازند یا اینكه از یك كلمه ی تك سیلابی تشكیل می شود. اطلاعات به تنهایی قابل ترجمه میباشند ولی معمولا" با تصاویری نیز برای درك كردن آسانتر مطلب تركیب میشده اند.


توضیحات متن بالا :
" heiroglyph " به زبان یونانی یعنی " Scared Writing " یا (خط ترسیده) یا یه همچین چیزی مطمئن نیستم ولی خود كلمه به نوعی نوشتار میگن كه خط نوشتاری اش از تصویر تشكیل شده و بیشتر برای تزئین مقبره ها و مكانهای مقدس استفاده میشده .. كه البته مایا ها از این نوع نوشتار به صورت كامل استفاده میكردن و نه فقط برای زیبایی و تزئین مقبره ها شون یا چیز های دیگه.


البته بر اساس مکاشفات یوحنا بعد از دوره هزار ساله آرامش که به

آن قیامت اول میگویند مسیح ظهورمیکند و شهر مقدس اورشلیم تازه از

آسمان به زمین میآید تا مردم به خوبی و خوشی برای همیشه در آن زندگی

کنند (بهشت)

رویه بسیار آهسته خورشید در قرار گرفتن در قسمت تاریک راه شیری، پدیده ای است که به آن تقدم اعتدالین می گویند. در این پروسه، انحراف محور زمین نیز دخیل می باشد و باعث می شود که دید ما از فضای ستارگان تغییر کند و موقعیت آنها را متفاوت ببینیم.
این امر موجب می شود که از نظر شاهدان روی زمین مسیر خورشید نسبت به زمینه ستارگان دوردست (مثلاً راه شیری ) انحراف و حرکت داشته باشد. هر 26000 سال چرخه انحراف محور زمین کامل می شود. تقریباً 2100 سال قبل که مایا تقویم طولانی مدت خود را داشت و دارای کتاب مقدس مربوط به خود نیز بود، خورشید در حالت انقلاب زمستانی با حدود 30 درجه انحراف نسبت به قسمت تاریک کهکشان راه شیری توسط قوم مایان مشاهده شد.

نقاشی از یک تصویر از سایت باستان شناسی مایا
50 سال قبل از میلاد مسیح
آنچه که کانال مادر کیهانی در نظر گرفته می شد
حدوداً 30 درجه بالای محل طلوع خورشید قرار دارد
در 5 سال آینده خورشید در حال طلوع در موقعیتی سمت راست آنچه Xibalba be (در تصویر) نام دارد ( شکاف خالی ) قرار خواهد گرفت

وقتی آنها این حرکت تقدیمی را مشاهده کردند، فهمیدند که این انحراف درجه، سال به سال کمترشده و محل حفره تاریک یه خورشید در حال طلوع در حالت انقلاب زمستانی، نزدیکتر و نزدیکتر می شود. خورشید انقلاب زمستانی، اولین خورشید، اولین ارباب یا اولین پدر نامیده می شد زیرا آن را تولد دوباره خورشید می دانستند چون از آن زمان به بعد روزها بلند تر می شدند و نور و گرمای خورشید، بیشتر و بیشتر می شد.
آنها این انحراف را اندازه گرفتند و اساطیر خود را با توجه به همترازی که در آینده رخ می داد بنیان نهادند. آثار تاریخی در سایت باستانی مایا و پیکره ها و حجاری های کشف شده، به روشنی نشان می دهند که انطباق ذکر شده که در پنج سال آینده رخ خواهد داد پایان تقویم بلند مدت مایا در نظر گرفته شده است.

بر پایه این حقایق می توان گفت که قوم مایا از این پدیده بسیار دقیق آسمانی آگاه بوده، یعنی پدیده تقدم اعتدالین.
دانش کسب شده راجع به این پدیده نجومی و اینکه این پدیده در پایان تقویم مایا رخ داده و به اوج می رسد، نشان دهنده جهان بینی خاص قوم مایا است که هنوز ابعادی از آن ناشناخته مانده است.


ستاره شناسی مایا می تواند به ما در درک هزاره ای که در پیش داریم کمک کند.
به راستی در جهان امروز ما چه می گذرد؟ آیا واقعاً این پدیده تاثیر گذار است؟
افسانه مایا می تواند این امر را به ما یادآوری کند که جهان و کل حیات از مادر هستی به وجود آمده است.
آفرینش یا انتقال مورد نظر مایان ها در حال رخ دادن است. آیا این پدیده انطباق نجومی روی سرنوشت بشر تاثیر خواهد گذاشت؟؟
آن واقعه ای که برای قوم مایا، آینده ای دور محسوب می شد اکنون برای ما قریب الوقوع محسوب می شود.
اتحاد اولین پدر با اولین مادر، عصر جدید را آغاز خواهد کرد!!!!؟؟




گذر زهره 2004_2012
گذرزهره یکی از کم نظیرترین پدیده های کیهانی است که بصورت گذر هشت ساله ی سیاره ی زهره است که هر 105و 120 سال یکبار اتفاق می افتد به گذشته که برگردیم نخستین بار این گذر زهره در سال 1518-1520دیده شد زمانی که بزرگ سردار اسپانیایی ژنرال کروتز دست بکار بزرگی زد و با فتح مکزیک و تاراج تمدن ازتگ نام خودرا جاودانه کرد.گاهنان ازتگ این سال ها را مملو از خطر دانسته و خاندان منتزما را در نبردی با فاتحان قریب شکست خورده پیشگویی کرده بودند در طول این هشت سال حوادثی مافوق طبیعی زیادی در مکزیک گذشت تندر های عظیم هشداری هولناک برای مردم ازتگ.چندین معبد بوسیله ی نوری که تصور میشد از بهشت پایین می مد در اتش سوخت.ستون های اتشی که به گفته ی مردم و نقل مورخان تمام طول سال در انتهای افق دیده میشد.بدنبال گذر زهره بسال 1631 تا 1639 میرسیم.
در این سال ها انرژی لکه ی خورشید(sunspot) بر روی زمین کاهش یافت که باعث عصر یخبندان کوچکی در فاصله ی سال ها ی 1640 تا1710 شد.
پس از این این در جه شدت،این درجه شدت بالا رفت و به مدت 300سال از 0 در ان سال ها به 200 در سال 1960 رسید و سپس به ماکسیمم خود رسید این تقییرات همان تقییرات برونداد خورشیدی است که پیشگویان کهن در مورد ان به ما هشدار داده بودند.
اگر به چرخه ی یازده ساله ی انرژی خورشیدی که از ماکسیمم خود به مینیمم میرسد و دوباره به سمت زیاد شدن خود حرکت میکند نگاه کنیم بیشک رابطه ای در مورد تقییرات ان و افزایش و کاهش جنگ ها بلایای طبیعی و ..میرسیم.
کافی است به سال هایی که لکه ی خورشیدی د بیشترین در جه ی خود بوده است نگاه کنیم 90- 91 جنگ خلیج فارس و فعالیت اتشفشانی کوه کولیما و پوپکاتیپتل و حوادث کثیر دیگری در یازده سال بعد شاید مهمترین اتفاق 11 سپتامبر باشد اما نباید از حوادث طبیعی دیگری همانند زلزه در ترکیه به اسانی گذشت یازده سال دیگر که به این تاریخ اضافه کنیم به موعدمان 2012 خواهیم رسید. سالی که رخدادهای کیهانی زیادی با هم رخ بدهد.
دیگر تاثیرات کیهانی:
هر دوره ی یخبندان هر یازده هزار سال بدلیل کاهش و افزایش انفجارات اتشفشانی در زیر اب و هر دوره ی mega ice age هر 105 هزار سال یکبار بدلیل تقییر مدارهای زمین به دور خورشید از دایره ای بودن به بیضی بودن ایجاد خواهد شد و گفته میشود این دو پدیده در فاصله ی زمانی 2007 تا 2012 رخ خواهند داد
ضمنا سطح افق منظومه شمسی هر 26 هزار سال یکبار با سطح کهکشان راه شیری یک سو خواهند شد.
این تاثیرات و تاثیرات کیهانی دیگر از عواملی است که سال 2012 را سالی غیر معمول و به احتمال زیاد پایان تمدن چند هزار ساله ای که از شرقی ترین سرزمین های اسیا اغاز شد و بین النهرین رسید از دریای سیاه کذشت به فرانسه مرکز تمدن نوین سپس انگلستان و اکنون در برج های بلند نیو یورک اخرین روز های خود را فریاد میزند